பித்தன் –கவிக்கோ (90-93)

 


காயம்

பித்தன் இருட்டில்
வானத்தை பார்த்தபடி


அமர்ந்திருந்தான்
என்ன
செய்து கொண்டிருந்தாய் ?
என்று கேட்டேன் .
காயங்களை
ரசித்துக் கொண்டிருக்கிறேன்
இருட்டின் உடலில்
இந்த
நட்சத்திரக் காயங்கள்
எவ்வளவு அழகாக
இருக்கின்றன ! என்றான் .
அவன் மேலும் சொன்னான்
உங்கள் இதயங்ககளை
காயங்களால்
அலங்கரியுங்கள்
காயங்களால் தான்
நீங்கள்
பிரகாசிப்பீர்கள் .
காயம்படும் ஓலைதான்
சுவடியாகிறது
காயம்படும் கல்தான்
சிலையாகிறது.
காயம்படும் மூங்கில்தான்
கானம் பாடுகிறது .
நினைவுகள் என்பவை
உங்கள்
ஆறாத காயங்களிருந்து
வடியும் ரத்தம்தான்
அனுபவங்கள்
காயங்களாலேயே
கையெழுத்திடுகின்றன .
உயிருடைய
இதயத்திற்கு மட்டுமே
கிடைக்கும் தர
முத்திரைகள்
காதலில்
காயம்படாத இதயம்
காதலின் ரகசியத்தை
அறியாது
காயங்களிலிருந்து
கவிதை சுரக்கிறது
வாய் பேசும்
மொழியை விடக்
காயம் பேசும் மொழி
கனமானது .
ஆறு காயம்
காயமல்ல
ரத்தமும் கூட
முறையீடாகி விடலாம்’
ஊமைக்காயமே
உன்னதமானது.
காயங்கள் இல்லையென்றால்
உங்கள்
இதயப் பாத்திரம்
காலியாக இருக்கிறது
என்று அரத்தம்
பித்தன் –கவிக்கோ (90-93)

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

திமுக கடந்து வந்த தேர்தல்களின் வரலாறு

Image
நெருப்பாற்றில் நீந்தும் இயக்கம் திமுக என்பதற்கு திமுக கடந்து வந்த பாதை முழு விபரங்கள் காங்கிரஸை 1962 லேயே தோற்கடித்திருக்கலாம் என்பதே எதார்த்தமான உண்மை .   1900–1947 தமிழகத்தின் முதல் அரசியல் கட்சியாக நீதிக்கட்சி விளங்கியது. 1916 ஆம் ஆண்டு தியாகராய செட்டியாரால் தொடங்கப்பட்டது. மதராஸ் மாகாணத்தில் 1920 இல் நடந்த தேர்தலில் 98 தொகுதிகளில் 63 தொகுதிகள் வெற்றி பெற்று பெரும்பான்மையாக ஆட்சியைப் பிடித்தது. காங்கிரஸ் கட்சியில் இருந்த பெரியார் , இட ஒதுக்கீடு சம்பந்தப்பட்ட கொள்கையில் கருத்து வேறுபாடு காரணங்களினால் நீதிக் கட்சியில் சேர்ந்தார். 1944 ஆம் ஆண்டு நீதிக் கட்சியின் தலைவராகப் பொறுப்பேற்றார். பின்பு நீதிக் கட்சியை திராவிடர் கழகம் என்று பெயர் மாற்றினார். அக்கட்சி பின்பு திராவிட கொள்கைகளும் , ஹிந்தி எதிர்ப்பு கொள்கைகளும் , தனித் திராவிட நாடு கொள்கைகளும் மக்களிடம் பரப்பி கொண்டு வந்தது. ஆட்சி அதிகாரத்தில் விருப்பம் இல்லாமல் இருந்த பெரியாரை விட்டு பிரிந்த அறிஞர் அண்ணா பின்பு திராவிட முன்னேற்ற கழகத்தைத் தொடங்கினார். 1. ஏ. சுப்பராயலு ( 17 டிசம்பர் , 1920-11 ஜூலை , 1921)- நீதிக்கட்ச...
Read more

யாதும் ஊரே; யாவரும் கேளிர்!-(புறநானூறு - பாடல்: 192 பாடியவர்: கணியன் பூங்குன்றன்)-கலைஞர் மு.கருணாநிதி

Image
  யாதும் ஊரே; யாவரும் கேளிர்! *.. யாதும் ஊரே; யாவரும் கேளிர்; தீதும் நன்றும் பிறர்தர வாரா; நோதலும் தணிதலும் அவற்றோ ரன்ன; சாதலும் புதுவது அன்றே; வாழ்தல் இனிது என மகிழ்ந்தன்றும் இலமே; முனிவின், இன்னாது என்றலும் இலமே; "மின்னொடு வானம் தண்துளி தலைஇ, ஆறாது கல்பொருது இரங்கும் மல்லற் பேர்யாற்று நீர்வழிப் படூஉம்" என்பது திறவோர் காட்சியின் தெளிந்தனம் ஆகலின், மாட்சியின் பெரியோரை வியத்தலும் இலமே; சிறியோரை இகழ்தல் அதனினும் இலமே." (புறநானூறு - பாடல்: 192 பாடியவர்: கணியன் பூங்குன்றன்) பொருள் விளக்கம் கேளிர்= உறவினர். புதுவதன்று = புதியதல்ல முனிவின் = வெறுப்பின் காரணமாக புணை = தெப்பம். திறவோர் = ஆன்றோர் இலம் = இல்லாமை. (இல்லையென்ற பொருளில் இங்கு வரும்) மூன்று கூறாக ஆவதற்கு முன்பிருந்த முகவைப் பெரு மாவட்டத்தில் மூதறிஞர் பண்டிதமணி கதிரேசன் செட்டியார் பிறந்தார் எனக் கேள்வியுற்றுக் களிப்புடனே மகிபாலன்பட்டிக்குச் சென்றிருந்தபோது பூங்குன்றமெனப் பழையநாள் இலக்கியமாம் புறநானூற்றுக் குறிப்பில் இருந்த ஊரின் பெயர்தான் மகிபாலன்பட்டியாக மாறிற்றென்று, பெரும்புலவர் மாணிக்கனார் உரைக்கக் கேட்டு மகிழ்ச்சி...
Read more

மானங்காத்த மறவன்!(புறநானூறு: பாடல்: 74 பாடியவர்: சேரமான் கணைக்கால் இரும்பொறை)-கலைஞர் மு.கருணாநிதி

Image
  மானங்காத்த மறவன்! * "குழவி இறப்பினும், ஊன்தடி பிறப்பினும், ஆள்அன்று என்று வாளின் தப்பார்; தொடர்ப்படு ஞமலியின் இடர்ப்படுத்து இரீஇய கேளல் கேளிர் வேளாண் சிறுபதம், மதுகை இன்றி, வயிற்றுத் தீத்தணியத் தாம் இரந்து உண்ணும் அளவை ஈன்மரோ, இவ் உலகத்தானே." (புறநானூறு: பாடல்: 74 பாடியவர்: சேரமான் கணைக்கால் இரும்பொறை) பொருள் விளக்கம் ஊன்தடி= சதைப்பிண்டம், ஆள்அன்று என்று வாளின் தப்பார்= ஆளல்ல என்று கருதாமல் வாளால் வெட்டிடத் தவறமாட்டார். ஞமலி=நாய். கேளல் கேளிர்=பகைவர். மதுகை= மனவலிமை மயிர் நீப்பின் வாழாத கவரிமான் போல் மானம் வரின் உயிர்நீப்பர் எனும் குறளுக்கு; தயிர் கடைந்தால் தலைகாட்டும் வெண்ணெய் போன்று தமிழ்ச்சங்க காலத்து வீரன் வாழ்வே உண்மைச் சான்று. தவழ்ந்து வரும் தன் மகவை முத்தமிடுவதற்கும் குனிந்திடாமல் தலைக்குமேலே தூக்கச் சொல்லிக் கொஞ்சுகின்ற தன்மானத் தமிழ்ச்சிங்கம் அவன்! தாமரை மொட்டிரண்டை ஏந்தி வரும் தன் பட்டத்து ராணியையும் நெளியாமல் நிமிர்ந்து நின்றே நெஞ்சகத்தில் அணைத்துக் கொள்வான். நிலம் நோக்கும் வழக்கமின்றி நேர்ப் பார்வை செலுத்தித்தான் நிலவு முகத்தரசி நெற்றியிலே இதழ் பதிப்பான். படுத்த...
Read more